Lue› Daftar 2› Alku› Säepari 35
M2:35 — در خزان چون دید او یار خلاف / در کشید او رو و سر زیر لحاف
M2:35
Merkitys · به زبانِ تو — Oma kielesi · AI
همانطور که درخت در پاییز با دیدن سرمای ناموافق به درون خود فرو میرود و به خواب زمستانی میرود، انسان عارف نیز در مواجهه با همراه و محیط نامناسب، گوشهگیری و سکوت اختیار میکند.
این بیت در ادامهٔ تمثیل دو بیت قبل است. در آنجا، مولوی درختی را وصف میکند که با یافتن «یار» موافق (هوای خوش بهاری) شکوفا میشود. اینجا، همان درخت در شرایط معکوس قرار میگیرد: «یارِ خلاف» او، یعنی فصل خزان و سرما، از راه میرسد. واکنش درخت، کنارهگیری و پناه بردن به خویش است؛ همچون کسی که برای گریز از سرما، سر و روی خود را زیر لحاف میکشد. این تصویر، نمادی از رفتار سالک و انسان آگاه است. وقتی محیط و اطرافیان با طبع معنوی او ناسازگار باشند، او به جای درگیری بیحاصل، به انزوا و سکوت پناه میبرد تا گوهر جان خود را از گزند مصاحبت نااهلان حفظ کند.
این کنارهگیری، نوعی «خواب» است که در ابیات بعدی به خواب اصحاب کهف تشبیه میشود. آن خواب، عین بیداری و حفظ ایمان بود، در حالی که بیداری در دوران حاکمیت دقیانوس (نماد جامعهٔ فاسد)، خود نوعی غفلت و مرگ معنوی به شمار میرفت. بنابراین، «زیر لحاف رفتن» در اینجا نه از سر سستی، بلکه یک انتخاب آگاهانه برای حفظ خویشتن است.
- خزان
- فصل پاییز، در اینجا نماد همراه و محیط ناموافق و سرد است.
- یار خلاف
- دوست و همراه ناسازگار، مخالف طبع.
- لحاف
- روانداز، پتو.
Keskustelu — Kysy tästä säeparista – vastaukset Masnavista, jokainen säe viitattuna
Keskustelusi säilyy tällä laitteella, ellet jaa sitä.
Mitä lukijat kysyivät0
Kysymyksiä ei ole vielä jaettu – omasi voisi olla ensimmäinen.