M2:770 — تا که موسی نبی ناید برون / کرد در گردن هزاران ظلم و خون

این بیت بخشی از داستان تلاش بیهودهٔ فرعون برای مقابله با تقدیر الهی است. او با خبر شده بود که کودکی از بنی‌اسرائیل به دنیا خواهد آمد که تاج و تخت او را سرنگون خواهد کرد. در تلاشی مذبوحانه برای تغییر این سرنوشت، فرمان قتل عام نوزادان پسر بنی‌اسرائیل را صادر کرد.

مولانا با عبارت «کرد در گردن» به زیبایی مسئولیت‌پذیری آگاهانهٔ فرعون در این جنایت را نشان می‌دهد. او این بار سنگین گناه را عامدانه بر دوش کشید، به این امید که بتواند جلوی ارادهٔ خداوند را بگیرد. این بیت، اوج تقابل ارادهٔ انسانی مغرور با قضا و قدر حتمی الهی را به تصویر می‌کشد و مقدمه‌ای است برای نشان دادن این حقیقت که تدبیر انسان در برابر تقدیر خداوند، بی‌اثر است؛ چرا که موسی نه تنها زنده ماند، بلکه در خانهٔ خود فرعون پرورش یافت.