Lue› Daftar 3› Selitys siitä, että ”Allah” sanominen on täsmälleen Jumalan ”Minä kuuntelen” sanomisen kaltainen› Säepari 206
M3:206 — آن شده آواز صافی و حزین / ای خدا وی مستغاثو ای معین
M3:206
Merkitys · به زبانِ تو — Oma kielesi · AI
این بیت، صدای نیایشگری را توصیف میکند که از سر درد و نیاز، با صوتی صاف و اندوهگین، خدا را به عنوان تنها پناه و یاور خود فرامیخواند.
این بیت در ادامهٔ ابیات پیشین، تصویری از دعای برخاسته از درد را ترسیم میکند. مولانا پیش از این توضیح داده است که «خواندنِ بیدرد» نشانهٔ سردی و بیروحی است، اما «خواندنِ با درد» از عشق و دلدادگی سرچشمه میگیرد. این دعا، زمزمهای در زیر لب است که اصل و مبدأ آفرینش را به یاد میآورد.
در این بیت، آن «آواز» که از عمق وجود نیایشگر برمیآید، دو ویژگی کلیدی دارد: «صافی» و «حزین». صافی است چون از هرگونه ریا، تکبر و غرض دنیوی پاک شده و تنها بیانگر نیاز خالصانهٔ بنده به پروردگار است. حزین است چون از دلِ دردمند و شکسته برمیخیزد؛ دردی که به گفتهٔ مولانا، از پادشاهی جهان برتر است، زیرا انسان را به سوی خدا میکشاند.
نیمبیت دوم، محتوای این ندا و نیایش است. نیایشگر، خداوند را با سه نام فرامیخواند: «خدا» که نام جامع اوست، «مستغاث» یعنی کسی که همه برای یاری به او پناه میبرند و فریادرسی میکنند، و «معین» یعنی یاریدهنده و مددکار. این انتخاب نامها نشان میدهد که فرد دعا کننده در اوج نیاز و بیپناهی، تنها امید و تکیهگاه خود را خداوند میداند و با تمام وجود از او یاری میطلبد. این همان دعای اصیلی است که به تعبیر مولانا، خودِ پاسخ و «لبیک» خداوند است.
- مستغاث
- کسی که از او فریادرسی و یاری خواسته میشود، پناه
- معین
- یاریدهنده، کمککننده
- حزین
- غمگین، اندوهناک
- صافی
- پاک، خالص، بیریا
Keskustelu — Kysy tästä säeparista – vastaukset Masnavista, jokainen säe viitattuna
Keskustelusi säilyy tällä laitteella, ellet jaa sitä.
Mitä lukijat kysyivät0
Kysymyksiä ei ole vielä jaettu – omasi voisi olla ensimmäinen.