M5:1336 — گر همه کیر خر اندر وی رود / آن رحم و آن روده‌ها ویران شود

این بیت در میانهٔ داستانی تمثیلی قرار دارد که در آن، کنیزکی با زیرکی و با استفاده از یک کدو، شهوت خود را با خری ارضا می‌کند. کدو در اینجا نقش «اندازه‌نگهدار» و «محدودکننده» را دارد. این بیت، نتیجهٔ هولناک نادیده گرفتن آن «اندازه» را به تصویر می‌کشد.

مولانا با این توصیف عریان و تکان‌دهنده، صرفاً یک واقعیت فیزیکی را بیان نمی‌کند، بلکه به یک اصل مهم‌تر اشاره دارد: در هر کاری، به‌ویژه در امور معنوی و معرفتی، درک کامل و همه‌جانبه ضروری است. دیدن یک جزء (کیر خر) و غفلت از جزء دیگر (کدو) که نقش حیاتی دارد، به فاجعه می‌انجامد. این داستان نمادی است برای کسانی که ظواهر دین یا معرفت را می‌بینند اما از «دقیقه» یا نکتهٔ ظریف و باطنی آن غافل‌اند. این غفلت، که مولانا آن را «نظر ناقص» می‌نامد، نه تنها بی‌ثمر، بلکه ویرانگر و مهلک است. بنابراین، ویرانی رحم و روده‌ها در این بیت، نماد نابودی کامل وجود انسان در اثر فهم ناقص و پیروی کورکورانه از امیال بدون در نظر گرفتن حدود و شرایط است.