M5:60 — از نُبی بشنو که شیطان در وعید / می‌کند تهدیدت از فقر شدید

مولانا در این بخش، تفاوت میان آرامش و طمأنینه‌ی مؤمنانه و عجله و اضطراب شیطانی را شرح می‌دهد. بیت قبل توضیح داد که «تأنّی» و درنگ از صفات رحمانی و «شتاب» از وسوسه‌های شیطانی است. شیطان برای آنکه انسان را به عجله، حرص، و کارهای ناشایست وادارد، او را از آینده و به‌خصوص از «فقر» می‌ترساند.

این بیت مستقیماً به آیه‌ی ۲۶۸ سوره‌ی بقره اشاره دارد: «الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ...» (شیطان شما را از تنگدستی بیم می‌دهد). مولانا با عبارت «از نبی بشنو»، این حقیقت قرآنی را در قالب کلامی پیامبرگونه بیان می‌کند تا بر سندیت و اهمیت آن تأکید کند. پیام اصلی این است که ترس از فقر، ریشه‌ی بسیاری از گناهان و رفتارهای نادرست مانند بی‌مروتی، بی‌صبری و شتاب‌زدگی است. کسی که به وعده‌ی الهی مبنی بر رزق و فضل او ایمان دارد، در دام این تهدید شیطانی نمی‌افتد و با آرامش و صبر عمل می‌کند.