Divan-e Shams› Ghazal 146› Beyt 2 ← edellinen · seuraava →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۴۶

  1. بادِ باده برگمار از لطف خود تا برپرد در هوا ما را که تا خفّت پذیرد سنگ ما

G146:2

Oma kielesi

Ei vielä käännöstä kielelläsi — se luodaan koko ghazalille kerralla:

Tämän säeparin selitys

Ei vielä kirjoitettu — tämän säeparin lähiluku ghazalinsa sisällä:

Koko ghazal ↗

  1. 1 در صفای باده بنما ساقیا تو رنگ ما·محومان کن تا رهد هر دو جهان از ننگ ما
  2. 2 بادِ باده برگمار از لطف خود تا برپرد·در هوا ما را که تا خفّت پذیرد سنگ ما
  3. 3 بر کمیت می تو جان را کن سوار ِراه عشق·تا چو یک گامی بود بر ما دو صد فرسنگ ما
  4. 4 وارهان این جان ما را تو به رطلی می از آنک·خون چکید از بینی و چشمِ دلِ آونگ ما
  5. 5 ساقیا تو تیزتر رو این نمی‌بینی که بس ؟·می‌دود اندر عقبْ اندیشه‌های لنگِ ما ؟
  6. 6 در طرب اندیشه‌ها خرسنگ باشد جان‌گداز·از میانِ راه برگیرید این خرسنگِ ما
  7. 7 در نوای عشق شمس الدین تبریزی بزن·مطرب تبریز در پرده‌ عشاقی چنگ ما

ganjoor: sh146 · public domain