Koko ghazal ↗

1. 1 تو ز عشق خود نپرسی که چه خوب و دلربایی·دو جهان به هم برآید چو جمال خود نمایی
2. 2 تو شراب و ما سبویی تو چو آب و ما چو جویی·نه مکان تو را نه سویی و همه به سوی مایی
3. 3 به تو دل چگونه پوید نظرم چگونه جوید·که سخن چگونه پرسد ز دهان که تو کجایی
4. 4 تو به گوش دل چه گفتی که به خنده‌اش شکفتی·به دهان نی چه دادی که گرفت قندخایی
5. 5 تو به می چه جوش دادی به عسل چه نوش دادی·به خرد چه هوش دادی که کند بلندرایی
6. 6 ز تو خاک‌ها منقش دل خاکیان مشوش·ز تو ناخوشی شده خوش که خوشی و خوش فزایی
7. 7 طرب از تو باطرب شد عجب از تو بوالعجب شد·کرم از تو نوش لب شد که کریم و پرعطایی
8. 8 دل خسته را تو جویی ز حوادثش تو شویی·سخنی به درد گویی که همو کند دوایی
9. 9 ز تو است ابر گریان ز تو است برق خندان·ز تو خود هزار چندان که تو معدن وفایی