بخش ۵۷ - یکی پرسید از عالمی عارفی کی اگر در نماز کسی بگرید به آواز و آه کند و نوحه کند نمازش باطل شود جواب گفت کی نام آن آب دیده است تا آن گرینده چه دیده است اگر شوق خدا دیده است و می‌گرید یا پشیمانی گناهی نمازش تباه نشود بلک کمال گیرد کی لا صلوة الا بحضور القلب و اگر او رنجوری تن یا فراق فرزند دیده است نمازش تباه شود کی اصل نماز ترک تن است و ترک فرزند ابراهیم‌وار کی فرزند را قربان می‌کرد از بهر تکمیل نماز و تن را به آتش نمرود می‌سپرد و امر آمد مصطفی را علیه‌السلام بدین خصال کی فاتبع ملة ابراهیم لقد کانت لکم اسوة حسنة فی‌ابراهیم

Eräs kysyi oppineelta gnostikolta: 'Jos joku itkee ääneen rukouksessa, vaikeroi ja surkuttelee, kumoutuuko hänen rukouksensa?' Hän vastasi: 'Sitä kutsutaan kyynelvedeksi, riippuen siitä, mitä itkevä on nähnyt. Jos hän on nähnyt Jumalan kaipuun ja itkee tai katuu syntiä, hänen rukouksensa ei pilaannu, vaan pikemminkin täydellistyy, sillä 'ei ole rukousta ilman sydämen läsnäoloa'. Ja jos hän on nähnyt ruumiillisen sairauden tai lapsen menetyksen, hänen rukouksensa pilaantuu, sillä rukouksen perusta on luopua ruumiista ja luopua lapsesta, kuten Ibrahim, joka uhrasi poikansa rukouksen täydellistämiseksi ja luovutti ruumiinsa Nimrudin tuleen. Ja Profeetta Muhammadille (rauha hänelle) tuli käsky näiden ominaisuuksien vuoksi: 'Seuraa Ibrahimin uskontoa, sillä teillä on ollut hyvä esimerkki Ibrahimissa.'