بخش ۱۱۸ - اشارت آمدن از غیب به شیخ کی این دو سال به فرمان ما بستدی و بدادی بعد ازین بده و مستان دست در زیر حصیر می‌کن کی آن را چون انبان بوهریره کردیم در حق تو هر چه خواهی بیابی تا یقین شود عالمیان را کی ورای این عالمیست کی خاک به کف گیری زر شود مرده درو آید زنده شود نحس اکبر در وی آید سعد اکبر شود کفر درو آید ایمان گردد زهر درو آید تریاق شود نه داخل این عالمست و نه خارج این عالم نه تحت و نه فوق نه متصل نه منفصل بی‌چون و بی چگونه هر دم ازو هزاران اثر و نمونه ظاهر می‌شود چنانک صنعت دست با صورت دست و غمزهٔ چشم با صورت چشم و فصاحت زبان با صورت زبان نه داخلست و نه خارج او نه متصل و نه منفصل والعاقل تکفیه الاشارة

L'indication divine parvenant au cheikh : « Ces deux années, tu as pris et donné sur notre ordre. Désormais, donne et ne prends plus. Mets ta main sous la natte, car Nous l'avons transformée en la besace d'Abû Hurayra pour toi. Tu y trouveras tout ce que tu désires, afin que le monde entier sache qu'il existe un autre monde au-delà de celui-ci, où la terre que tu prends en main se transforme en or, le mort qui y entre revit, le plus grand des malheurs s'y transforme en la plus grande des fortunes, la mécréance s'y transforme en foi, le poison s'y transforme en antidote. Il n'est ni à l'intérieur de ce monde ni à l'extérieur, ni en bas ni en haut, ni connecté ni séparé, sans comment ni de quelle manière. À chaque instant, des milliers d'effets et d'exemples en apparaissent, de même que l'art de la main avec la forme de la main, le clin d'œil de l'œil avec la forme de l'œil, et l'éloquence de la langue avec la forme de la langue, il n'est ni à l'intérieur ni à l'extérieur d'elle, ni connecté ni séparé. Et pour l'intelligent, une allusion suffit. »