بخش ۳۲ - قصهٔ هلال کی بندهٔ مخلص بود خدای را صاحب بصیرت بی‌تقلید پنهان شده در بندگی مخلوقان جهت مصلحت نه از عجز چنانک لقمان و یوسف از روی ظاهر و غیر ایشان بندهٔ سایس بود امیری را و آن امیر مسلمان بود اما چشم بسته داند اعمی که مادری دارد لیک چونی بوهم در نارد اگر با این دانش تعظیم این مادر کند ممکن بود کی از عمی خلاص یابد کی اذا اراد الله به عبد خیرا فتح عینی قلبه لیبصره بهما الغیب این راه ز زندگی دل حاصل کن کین زندگی تن صفت حیوانست

L'histoire de Hilal qui était un serviteur sincère de Dieu, perspicace sans imitation, caché dans la servitude des créatures par intérêt et non par impuissance, comme Luqman et Yusuf en apparence, et d'autres. Il était l'esclave d'un prince gouverneur, et ce prince était musulman, mais il savait, les yeux fermés, qu'il avait une mère, mais il ne pouvait en concevoir l'aspect par l'imagination. Si, avec cette connaissance, il respecte cette mère, il est possible qu'il soit délivré de la cécité, car « si Dieu veut du bien à Son serviteur, Il lui ouvre les yeux de son cœur pour lui faire voir l'invisible. » Cette voie s'acquiert par la vie du cœur, car cette vie du corps est la caractéristique des animaux.