M2:1238 — خاربن در قوت و برخاستن / خارکن در پیری و در کاستن

이 구절은 길가에 심은 가시덤불을 뽑으라는 지방관의 명령을 계속 미루는 한 남자에 대한 이야기의 핵심을 담고 있습니다. 루미는 이 이야기를 통해 인간의 악한 습관이나 부정적인 성품(خوی بد)을 가시덤불에 비유합니다.

매일같이 미루는 사이, 가시덤불은 더욱 깊이 뿌리내리고 무성해져 뽑기 어려워집니다. 반면 그것을 뽑아야 할 사람은 하루하루 늙고 힘이 빠져갑니다. 이 구절은 두 힘의 상반된 경로를 극명하게 보여줍니다. 하나는 '힘과 솟아남'(قوت و برخاستن)의 상태에 있고, 다른 하나는 '늙음과 쇠약함'(پیری و کاستن)의 상태에 있습니다.

루미의 가르침은 명확합니다. 내면의 결점이나 악습을 바로잡는 일은 영적인 과제이며, 지금 당장 시작해야 한다는 것입니다. 미루는 것은 문제 자체를 키우고 자신을 약화시키는 어리석은 행동입니다. 이 비유는 단순한 도덕적 교훈을 넘어, 시간의 흐름 속에서 선을 행할 힘과 악에 저항할 힘 사이의 실존적 투쟁을 그리고 있습니다.

Este verso es el eje de la advertencia del gobernador al hombre que pospone arrancar la zarza que plantó en el camino. Rumi utiliza una imagen poderosa y universal: la del crecimiento opuesto. Por un lado, la zarza —que en los versos siguientes se revela como una metáfora de cada uno de nuestros malos hábitos (خوی بد)— crece cada día más fuerte, sus raíces se hunden más profundo y su tamaño aumenta. Está en un estado de قوت (fuerza) y برخاستن (ascenso, crecimiento).

Por otro lado, el خارکن (el que arranca espinas), es decir, la persona misma, está en una trayectoria inversa. Con cada día que pasa, envejece, su fuerza física y su voluntad disminuyen. Está en un estado de پیری (vejez) y کاستن (disminución, mengua). La tarea que era relativamente fácil hoy se volverá difícil mañana, e imposible pasado mañana.

El punto ético y espiritual es una llamada urgente a la acción contra las propias faltas. Rumi advierte contra la procrastinación en el camino de la purificación del alma. Dejar un mal hábito para más tarde no es una estrategia neutral; es permitir activamente que el enemigo se fortalezca mientras uno mismo se debilita. La solución, como se sugiere más adelante, es tomar el hacha (تبر) y actuar con la determinación de un héroe espiritual, antes de que la ventana de oportunidad se cierre.

این بیت در قلب تمثیل مردی قرار دارد که بوتهٔ خاری را در راه مردم کاشته و کندن آن را مدام به فردا موکول می‌کند. حاکم به او هشدار می‌دهد که این تأخیر به ضرر خود اوست.

مولانا با تصویری بسیار ساده و قدرتمند، دو خط سیر مخالف را ترسیم می‌کند: ۱. خط صعودیِ خاربن: بوتهٔ خار، که نماد هر خصلت ناپسند، عادت بد یا گناه است، با گذشت زمان ریشه‌دارتر، قوی‌تر و بزرگ‌تر می‌شود. «قوت» و «برخاستن» (رشد کردن) ویژگی ذاتی آن است. ۲. خط نزولیِ خارکن: انسان، که باید این خوی بد را از وجود خود ریشه‌کن کند، با هر روز تأخیر، پیرتر، ضعیف‌تر و ناتوان‌تر می‌شود. «پیری» و «کاستن» (تحلیل رفتن) سرنوشت اوست.

پیام اصلی این است که مبارزه با نفس و اصلاح عادات ناپسند، کاری است که باید در جوانی و با تمام نیرو انجام داد. هرچه بیشتر به تعویق بیفتد، آن عادت بد در وجود ما ریشه‌دارتر شده و همزمان، نیروی ما برای مقابله با آن کمتر می‌شود. در نتیجه، کار امروز به مراتب آسان‌تر از فرداست.