Baca› Kitab 2› Pembukaan› Bait 36
M2:36 — گفت یار بد بلا آشفتن است / چونک او آمد طریقم خفتن است
M2:36
Makna · به زبانِ تو — Bahasamu · AI
در برابر همنشین و یار ناموافق که مایهی آشوب و پریشانی است، بهترین راه، کنارهگیری و قطع ارتباط است، همانطور که درخت در فصل پاییز به خواب میرود.
این بیت زبان حال درختی است که در بیتهای قبل وصف شد. مولانا دوستی و همنشینی را به دو فصل تشبیه میکند: بهار و پاییز. درخت در بهار، که یار موافق اوست، شکوفا میشود و به بار مینشیند. اما با آمدن پاییز، که «یارِ خلاف» و ناسازگار است، درخت چهره در هم میکشد و به درون خود پناه میبرد و به خواب زمستانی فرو میرود.
این بیت، این کنارهگیری را توضیح میدهد. «یار بد» همچون بلایی است که جز آشفتگی و پریشانی به ارمغان نمیآورد. بنابراین، خردمندانهترین کار در مواجهه با او، «خفتن» است. این «خواب» صرفاً یک امر فیزیکی نیست، بلکه کنایه از انزوا، قطع ارتباط و حفظ خود از تأثیرات مخرب اوست. همانطور که در بیتهای بعدی به اصحاب کهف اشاره میشود، گاهی خوابیدن و غیبت، خود نوعی بیداری و محافظت از گوهر جان در برابر محیط فاسد (دقیانوس) است. این خواب، یک عقبنشینی فعال و هوشمندانه برای حفظ آرامش و سلامت معنوی است.
- یار بد
- دوست و همراه ناموافق، همنشین ناسازگار
- آشفتن
- آشفتگی، پریشانی، بیقراری
- طریقم
- راه من، روش من، شیوهی من
- خفتن
- خوابیدن، کنایه از کنارهگیری و انزوا
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.