بخش ۱۰۰ - در تقریر معنی توکل حکایت آن زاهد کی توکل را امتحان می‌کرد از میان اسباب و شهر برون آمد و از قوارع و ره‌گذر خلق دور شد و ببن کوهی مهجوری مفقودی در غایت گرسنگی سر بر سر سنگی نهاد و خفت و با خود گفت توکل کردم بر سبب‌سازی و رزاقی تو و از اسباب منقطع شدم تا ببینم سببیت توکل را

Dalam menjelaskan makna tawakal, kisah seorang zahid yang menguji tawakal. Ia keluar dari kota dan menjauh dari keramaian serta jalan-jalan orang, lalu meletakkan kepalanya di atas batu di antara gunung-gunung yang terpencil dan tak berpenghuni dalam keadaan sangat lapar, lalu tertidur. Ia berkata pada dirinya, “Aku bertawakal kepada-Mu yang menciptakan sebab-sebab dan Pemberi rezeki, dan aku telah memutuskan diri dari sebab-sebab, agar aku melihat akibat dari tawakal.”