بخش ۱۰۷ - حکایت آن شخص کی از ترس خویشتن را در خانه‌ای انداخت رخ زرد چون زعفران لبها کبود چون نیل دست لرزان چون برگ درخت خداوند خانه پرسید کی خیرست چه واقعه است گفت بیرون خر می‌گیرند به سخره گفت مبارک خر می‌گیرند تو خر نیستی چه می‌ترسی گفت خر به جد می‌گیرند تمییز برخاسته است امروز ترسم کی مرا خر گیرند

Kisah orang yang karena takut, melemparkan dirinya ke dalam sebuah rumah. Wajahnya kuning seperti kunyit, bibirnya biru seperti nila, tangannya gemetar seperti daun pohon. Pemilik rumah bertanya, "Ada apa? Apa yang terjadi?" Ia menjawab, "Di luar mereka menangkap keledai untuk kerja paksa." Pemilik rumah berkata, "Mubarak, mereka menangkap keledai. Kamu bukan keledai, mengapa kamu takut?" Ia menjawab, "Mereka menangkap keledai dengan serius. Diskriminasi telah hilang hari ini. Aku takut mereka akan menangkapku sebagai keledai."