M1:746 — یک شه دیگر ز نسل آن جُهود / در هلاک قوم عیسی رو نمود

Ovim dvostihom Rumija započinje drugu priču o progonu vjernika, koja je paralelna prethodnoj priči o židovskom kralju koji je pokušao uništiti kršćansku vjeru (M1:324). Riječima „drugi kralj, iz loze onog Židova“, Rumija ne uspostavlja nužno biološku vezu, već duhovno srodstvo. Ovaj novi tiranin je duhovni nasljednik prvog; on nastavlja isti obrazac mržnje i ugnjetavanja.

Stih služi kao most, povezujući dvije pripovijesti i naglašavajući jednu od ključnih tema Mesnevije: kako se zla (i dobra) djela ponavljaju kroz historiju kao „tradicije“ ili sunneti. Odmah nakon ovog stiha, Rumija objašnjava da je ovaj kralj samo stupio na stazu koju je prvi utabao. Time se uvodi ideja da zlo nije samo individualni čin, već i nasljeđe koje se može prenositi, stvarajući lanac patnje koji se proteže kroz generacije. Priča koja slijedi, inspirisana kur'anskom surom Al-Burudž, ilustruje ovaj vječni sukob između tiranske moći i nepokolebljive vjere.