بخش ۹۵ - حکایت دیدن خر هیزم‌فروش با نوایی اسپان تازی را بر آخر خاص و تمنا بردن آن دولت را در موعظهٔ آنک تمنا نباید بردن الا مغفرت و عنایت و هدایت کی اگر در صد لون رنجی چون لذت مغفرت بود همه شیرین شود باقی هر دولتی کی آن را ناآزموده تمنی می‌بری با آن رنجی قرینست کی آن را نمی‌بینی چنانک از هر دامی دانه پیدا بود و فخ پنهان تو درین یک دام مانده‌ای تمنی می‌بری کی کاشکی با آن دانه‌ها رفتمی پنداری کی آن دانه‌ها بی‌دامست

La storia del contadino che vide i cavalli arabi del visir del Khorasan nella stalla speciale e desiderò quella fortuna. Questa è una lezione che non bisogna desiderare nulla se non il perdono, la grazia e la guida. Se si è in cento tipi di afflizione, ma si prova la dolcezza del perdono, tutto diventa dolce. Qualsiasi altra fortuna che si desidera senza averla provata è accompagnata da un'afflizione che non si vede. Proprio come in ogni trappola c'è un'esca visibile e una trappola nascosta. Tu sei rimasto in questa trappola e desideri: "Ah, se fossi andato con quelle esche!" Pensi che quelle esche siano senza trappola