読む› 巻 1› 「まことにあなた方の主には、あなた方の生涯の日々に恩恵の風が吹く。だからそれに身をさらすのだ」というハディースを述べること› 対句 2014
M1:2014 — گر تو خود را پیش و پس داری گمان / بستهٔ جسمی و محرومی ز جان
M1:2014
意味 · به زبانِ تو — あなたの言語 · AI
اگر هویت خود را محدود به ابعاد مادی و زمانی (مانند گذشته و آینده، یا جلو و عقب) بدانی، در واقع اسیر جسم هستی و از حقیقت بیمکان و بیزمانِ جان محروم ماندهای.
مولانا در این بخش، تفاوت بنیادین میان «جسم» و «جان» را شرح میدهد. جسم، مادی و محدود به ابعاد سهبعدی و زمان است؛ مفاهیمی مانند «زیر و بالا» و «پیش و پس» (مصرع بعدی: M1:2015) تنها برای توصیف تن به کار میروند. اما «جان» یا روح، از جنس عالم معناست و در این محدودیتها نمیگنجد.
این بیت یک هشدار است: اگر تمام درک تو از «خود» به این خلاصه شود که موجودی هستی در یک نقطه از مکان و لحظهای از زمان، در واقع خود را با جسمت یکی دانستهای. این همان «بستهٔ جسم بودن» است. نتیجهٔ این نگاه، محرومیت از درک حقیقتِ والاترِ جان است؛ جانی که روشن، بیجهت و نامحدود است.
در زمینهٔ کلی این بخش که دربارهٔ «نفحات الهی» (نسیمهای رحمت خداوند) است، این بیت به ما میگوید که برای دریافت آن نسیمها، باید از زندانِ تنگِ جسم و ابعاد مادی فراتر رویم. تا زمانی که در «پیش و پس» گرفتاریم، نمیتوانیم آن حقیقت بیجهت را که از هر سو میوزد، تجربه کنیم.
- پیش و پس
- جلو و عقب؛ گذشته و آینده. کنایه از محدودیتهای مکانی و زمانی عالم ماده.
- گمان داری
- تصور میکنی، میپنداری.
- بستهٔ
- اسیر، زندانی، وابسته به.
- محروم ز
- بیبهره از، بینصیب از.
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.