読む› 巻 6› 古びた因習を非難する話。それらは信仰の味を妨げ、誠実さの弱さの証拠であり、何十万もの愚か者を惑わす盗賊である。ちょうど、あの女々しい男の羊が盗賊に襲われたように、彼は通り過ぎることができず、羊飼いに尋ねた。「あなたの羊は私に危害を加えるのに驚くべきだ」と。羊飼いは言った。「もしあなたが男で、男らしい気質があるなら、皆あなたに身を捧げるだろう。もし女々しいなら、それぞれがあなたにとってドラゴンだ」。別の女々しい男がいる。彼は羊を見ると、すぐに道を引き返す。尋ねる勇気もない。尋ねれば羊が自分に襲いかかり、噛みつくのではないかと恐れるからだ。› 対句 203

M6:203 — که ای خداوند کریم و بردبار / ده امانم زین دو شاخهٔ اختیار

که ای خداوند کریم و بردبارده امانم زین دو شاخهٔ اختیار
✦ このベイトを日本語でレンダリング

M6:203

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — 彼のマスナヴィに関する講演の録音から

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: که ای پروردگار بخشنده و شکیبا، مرا از این دو راهیِ اختیار امان ده.

معنا: مولانا از خداوند می‌خواهد که او را از سردرگمی و پریشانی ناشی از داشتن حق انتخاب نجات بخشد، چرا که قدرت اختیار با تمام عظمتش، دشواری‌ها و خطراتی را نیز به همراه دارد.

شرح

در این بیت، مولانا با تمام وجود، فریاد استغاثه به درگاه خداوند برمی‌آورد و از «دو شاخهٔ اختیار» به پروردگار پناه می‌جوید. این فغانِ یک عارفِ بزرگ است، نه اعتراض به خالق. من بارها گفته‌ام که مولانا جهان را کژ و معوج نمی‌بیند؛ او جهان را تمام و کمال می‌انگارد. بنابراین، فغان او از "اختیار"، نه از نفس "اختیار" به عنوان نعمتی الهی است که آدمیان را از سایر موجودات متمایز می‌کند، بلکه از پیامدهای هولناک و جان‌فرسای آن است.

اختیار، اگرچه ثروت عظیمی است که خداوند به انسان بخشیده و موجب کرامت اوست، اما در عین حال، منشأ تردیدهای سهمگین و چندراهی‌های عجیبی است. "این کنم یا آن کنم؟" این پرسشِ دائمی، انسان را در دوراهی‌هایی قرار می‌دهد که گاهی سعادت ابدی یا شقاوت جاودان او در گرو همان انتخاب‌های سخت و دشوار است. اینجاست که مولانا با ژرف‌اندیشی خاص خود، به این نتیجه می‌رسد که این ثروت عظیم، ممکن است نهایتاً موجب هلاکت و گمراهی شود.

تعبیر «زین دو شاخهٔ اختیارات خبیث» در نگاه اول ممکن است عجیب به نظر رسد. اما مولانا به خوبی درک می‌کند که "اختیار" می‌تواند به "خبث" و "خباثت" آمیخته شود. این خباثت، نه ذاتی اختیار، بلکه از سوءاستفاده و کج‌روی انسان در مسیر انتخاب برمی‌خیزد. او از خداوند نمی‌خواهد که اختیار را از او بگیرد تا موجودی بی‌اختیار شود، بلکه از او می‌خواهد که او را به مرتبه‌ای فراتر از عالم اختیار ببرد؛ مرتبه‌ای که در آن تردید و تحیر جان‌سوز وجود ندارد و انسان از گزند انتخاب‌های نادرست مصون می‌ماند. این طلبِ رهایی، نشان از عمق تجربهٔ عارفانهٔ مولانا دارد که به مقاماتی نظر دارد که ورای این جهانِ پر تردید است.

من قبلاً هم به این نکته اشاره کرده‌ام که تفسیر مولانا از آیهٔ امانت (که خداوند امانت را بر آسمان‌ها و زمین عرضه کرد و آنها نپذیرفتند و انسان آن را پذیرفت)، این است که آن امانت، همان "اختیار" بود. انسان با کمال شجاعت و شاید ناآگاهی از عمق مسئولیت، آن را پذیرفت. او نمی‌دانست که با این "انتخاب‌گری"، خود را در معرض چه چاه ویلی از سوءانتخاب‌ها و گمراهی‌ها قرار می‌دهد. پس این فغان، فغانِ پشیمانی نیست، بلکه فغانِ درکِ سنگینی باری است که انسان بر دوش کشیده و اکنون از خداوند می‌خواهد که او را در حمل این بار یاری کند یا او را به ساحلی امن رهنمون شود که از طوفان‌های انتخاب در امان باشد. این بیت، نمایانگر یکی از عمیق‌ترین چالش‌های وجودی انسان در نگاه مولاناست.

نکات کلیدی

  • مولانا از تضاد درونی اختیار و پیامدهای دشوار آن می‌نالد، نه از خودِ این نعمت الهی.
  • اختیار، با اینکه مایه کرامت انسان است، منبع تردیدها و انتخاب‌های سرنوشت‌ساز نیز هست.
  • تعبیر «اختیارات خبیث» به امکانِ سوءاستفاده از اختیار و آمیختگی آن با شرارت اشاره دارد.
  • مولانا طلب می‌کند که به مقامی فراتر از دایرهٔ پرتردید اختیار برده شود، جایی که آرامشِ رهایی از تردید حاکم است.
  • این بیت، بار سنگین امانت الهی (اختیار) را که انسان پذیرفته، خاطرنشان می‌کند.

Sources: d6-s06 · 00:15:22 d6-s06 · 00:18:20 d6-s05 · 25:55:00

❋

به زبانِ تو — あなたの言語 · AI

❋

Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited

Your conversation stays on this device unless you share it.

What readers asked

No questions shared yet — yours could be the first.