読む› 巻 6› ヒジャズの炎熱の中で、ビラルがアハド・アハドと叫んだ物語。それはムスタファ（彼の上に平安あれ）への愛ゆえに。彼の主人がユダヤ人としての偏狭さから、ヒジャズの太陽の下で彼をイバラの枝で打つ昼食時、打たれて血がビラルの体から噴き出す中、彼は意図せずアハド・アハドと叫んだ。ちょうど他の痛みを感じる者から意図せず呻き声が漏れるように。なぜなら彼は愛の痛みに満たされており、イバラの痛みを追い払うことに意識が及ばなかったからである。ファラオの魔術師たちやジョルジスなど、数えきれないほど多くの例があるように。› 対句 927
M6:927 — تو که یک جزوی دلا زین صدهزار / چون نباشی پیش حکمش بیقرار
M6:927
意味 · به زبانِ تو — あなたの言語 · AI
ای انسان، تو که ذرهای ناچیز در این جهان پهناور و شکوهمند هستی، چرا در برابر اراده و فرمان خداوند که بر تمام کائنات حاکم است، تسلیم و بیقرار نباشی؟
مولانا در این بیت، پس از توصیف انقیاد و فرمانبرداری مطلق تمام اجزای بزرگ عالم هستی - از خورشید و ماه و ستارگان گرفته تا فصلها و ابرها - روی سخن را به انسان میکند. او به دل یا جان آدمی نهیب میزند که وقتی «کلیات» و پدیدههای عظیم اینچنین در برابر ارادهٔ الهی مانند گوی در دست چوگانباز تسلیم هستند، تو که فقط «جزئی» کوچک از این مجموعهٔ بیکرانی، چگونه میتوانی از این قانون کلی مستثنا باشی و در برابر حکم او آرام و قرار داشته باشی؟
واژهٔ «بیقرار» در اینجا معنایی دوگانه و عمیق دارد. از یک سو به معنای اضطراب و بیاختیاری در برابر قدرتی قاهر است، همانطور که در بیت بعد انسان را به ستوری در دست صاحبش تشبیه میکند. از سوی دیگر، این بیقراری میتواند ناشی از شوق و عشق به آن فرمانده باشد؛ بیقراری برای یکی شدن با ارادهٔ کل و رهایی از ارادهٔ محدود و شخصی. مولانا انسان را دعوت میکند تا جایگاه حقیقی خود را درک کند: ذرهای در اقیانوس هستی که تنها راه رسیدن به آرامش حقیقیاش، تسلیم شدن به امواج ارادهٔ الهی است.
- دلا
- ای دل، خطاب به نفس و جان انسان
- زین
- مخفف «از این»
- صدهزار
- کنایه از کثرت و بیشماری موجودات و پدیدههای عالم
- حکمش
- فرمان و ارادهٔ او (خداوند)
- بیقرار
- ناآرام، مضطرب، تسلیم و بیاختیار
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.