抒情詩全体 ↗

1. 1 آنچ گل سرخ قبا می‌کند·دانم من کان ز کجا می‌کند
2. 2 بید پیاده که کشیدست صف·آنچ گذشتست قضا می‌کند
3. 3 سوسن با تیغ و سمن با سپر·هر یک تکبیر غزا می‌کند
4. 4 بلبل مسکین که چه‌ها می‌کشد·آه از آن گل که چه‌ها می‌کند
5. 5 گوید هر یک ز عروسان باغ·کان گل اشارت سوی ما می‌کند
6. 6 گوید بلبل که گل آن شیوه‌ها·بهر من بی‌سر و پا می‌کند
7. 7 دست برآورده به زاری چنار·با تو بگویم چه دعا می‌کند
8. 8 بر سر غنچه کی کله می‌نهد·پشت بنفشه کی دوتا می‌کند
9. 9 گرچه خزان کرد جفاها بسی·بین که بهاران چه وفا می‌کند
10. 10 فصل خزان آنچ به تاراج برد·فصل بهار آمد ادا می‌کند
11. 11 ذکر گل و بلبل و خوبان باغ·جمله بهانه‌ست چرا می‌کند
12. 12 غیرت عشق است وگر نه زبان·شرح عنایات خدا می‌کند
13. 13 مفخر تبریز و جهان شمس دین·باز مراعات شما می‌کند