抒情詩全体 ↗

1. 1 رو چشم جان را برگشا در بی‌دلان اندرنگر·قومی چو دل زیر و زبر قومی چو جان بی‌پا و سر
2. 2 بی‌کسب و بی‌کوشش همه چون دیگ در جوشش همه·بی‌پرده و پوشش همه دل پیش حکمش چون سپر
3. 3 از باغ و گل دلشادتر وز سرو هم آزادتر·وز عقل و دانش رادتر وز آب حیوان پاکتر
4. 4 چون ذره‌ها اندر هوا خورشید ایشان را قبا·بر آب و گل بنهاده پا وز عین دل برکرده سر
5. 5 در موج دریاهای خون بگذشته بر بالای خون·وز موج وز غوغای خون دامانشان ناگشته تر
6. 6 در خار لیکن همچو گل در حبس ولیکن همچو مل·در آب و گل لیکن چو دل در شب ولیکن چو سحر
7. 7 باری تو از ارواحشان وز باده و اقداحشان·مستی خوشی از راحشان فارغ شده از خیر و شر
8. 8 بس کن که هر مرغ ای پسر خود کی خورد انجیر تر·شد طعمه طوطی شکر وان زاغ را چیزی دگر