抒情詩全体 ↗

1. 1 گرچه نه به دریاییم دانه گهریم آخر·ورچه نه به میدانیم در کر و فریم آخر
2. 2 گر باده دهی ور نی زان باده دوشینه·از دادن و نادادن بس بی‌خبریم آخر
3. 3 ای عشق چه زیبایی چه راوق و گیرایی·گر رفت زر و کیسه در کان زریم آخر
4. 4 ای طعنه زنان بر ما بگشاده زبان بر ما·باری ز شما خامان ما مستتریم آخر
5. 5 لولی که زرش نبود مال پدرش نبود·دزدی نکند گوید پس ما چه خوریم آخر
6. 6 ما لولی و شنگولی بی‌مکسب و مشغولی·جز مال مسلمانان مال کی بریم آخر
7. 7 زنبیل اگر بردیم خرماش درآگندیم·وز نیل اگر خوردیم هم نیشکریم آخر
8. 8 گر شحنه بگیردمان آرد به چه و زندان·بر چاه زنخدانش آبی بچریم آخر
9. 9 چاهش خوش و زندانش وان ساقی و مستانش·وان گفتن بی‌سیمان که سیمبریم آخر
10. 10 می‌گوید جان با تن کای تن خمش و تن زن·لب بند و بصر بگشا صاحب نظریم آخر