抒情詩全体 ↗

1. 1 بگرد فتنه می‌گردی دگربار·لب بامست و مستی هوش می‌دار
2. 2 کجا گردم دگر کو جای دیگر·که ما فی الدار غیر الله دیار
3. 3 نگردد نقش جز بر کلک نقاش·بگرد نقطه گردد پای پرگار
4. 4 چو تو باشی دل و جان کم نیاید·چو سر باشد بیاید نیز دستار
5. 5 گرفتارست دل در قبضه حق·گرفته صعوه را بازی به منقار
6. 6 ز منقارش فلک سوراخ سوراخ·ز چنگالش گران جانان سبکبار
7. 7 رها کن این سخن‌ها را ندا کن·به مخموران که آمد شاه خمار
8. 8 غم و اندیشه را گردن بریدند·که آمد دور وصل و لطف و ایثار
9. 9 هلا ای ساربان اشتر بخوابان·از این خوشتر کجا باشد علف زار
10. 10 چو مهمانان بدین دولت رسیدند·بیا ای خازن و بگشای انبار
11. 11 شب مشتاق را روزی نیاید·چنین پنداشتی دیگر مپندار
12. 12 خمش کن تا خموش ما بگوید·ویست اصل سخن سلطان گفتار