抒情詩全体 ↗

1. 1 صد بار بگفتمت نگهدار·در خشم و ستیزه پا میفشار
2. 2 بر چنگ وفا و مهربانی·گر زخمه زنی بزن به هنجار
3. 3 دانی تو یقین و چون ندانی·کز زخمه سخت بسکلد یار
4. 4 می‌بخش و مخسب کاین نه نیکوست·ما خفته خراب و فتنه بیدار
5. 5 می‌گویم و می‌کنم نصیحت·من خشک دماغ و گفت و تکرار
6. 6 می‌خندد بر نصیحت من·آن چشم خمار یار خمار
7. 7 می‌گوید چشم او به تسخر·خوش می‌گویی بگو دگربار
8. 8 از تو بترم اگر ننوشم·پوشیده نصیحت تو طرار
9. 9 استیزه گرست و لاابالیست·کی عشوه خورد حریف خون خوار
10. 10 خامش کن و از دیش مترسان·کز باغ خداست این سمن زار
11. 11 خاموش که بی‌بهار سبزست·بی‌سبلت مهر جان و آذار