抒情詩全体 ↗

1. 1 کی باشد اختری در اقطار·در برج چنین مهی گرفتار
2. 2 آواره شده ز کفر و ایمان·اقرار به پیش او چو انکار
3. 3 کس دید دلی که دل ندارد·با جان فنا به تیغ جان دار
4. 4 من دیدم اگر کسی ندیدست·زیرا که مرا نمود دیدار
5. 5 علم و عملم قبول او بس·ای من ز جز این قبول بیزار
6. 6 گر خواب شبم ببست آن شه·بخشید وصال و بخت بیدار
7. 7 این وصل به از هزار خوابست·از خواب مکن تو یاد زنهار
8. 8 از گریه خود چه داند آن طفل·کاندر دل‌ها چه دارد آثار
9. 9 می‌گرید بی‌خبر ولیکن·صد چشمه شیر از او در اسرار
10. 10 بگری تو اگر اثر ندانی·کز گریه تست خلد و انهار
11. 11 امشب کر و فر شهریاریش·اندر ده ماست شاه و سالار
12. 12 نی خواب رها کند نه آرام·آن صبح صفا و شیر کرار