抒情詩全体 ↗

1. 1 بر سر ره دیدمش تیزروان چون قمر·گفتم بهر خدا یک دمه آهسته تر
2. 2 یک دم ای ماه وش اسب و عنان را بکش·ای تو چو خورشید و خور سایه ز ما زو مبر
3. 3 گفت منم آفتاب نیست تو را تاب تاب·زانک ز یک تاب من از تو نماند اثر
4. 4 زانک تو در سردسیر داشته‌ای رخت خشک·خشک لب و چشم تر بوده‌ای از خشک و تر
5. 5 برج من آن سوترست دور ز خشک و ترست·نیک عجب گوهرست نیک پر از شور و شر
6. 6 از پس چندین حجاب چاک زدستی تو جیب·از پس پرده تو را یاوه شده پا و سر
7. 7 جانب تبریز تاز جانب شمع طراز·شمس حق سرفراز تا شودت زیب و فر