シャムセ・タブリーズ詩集› 抒情詩 1197› 対句 5 ← 前へ · 次へ →

シャムセ・タブリーズ詩集 · غزل شمارهٔ ۱۱۹۷

  1. تو مگو همه به جنگند و زِ صلح من چه آید تو یکی نِه‌ای هزاری، تو چراغِ خود برافروز

G1197:5

あなたの言語

この言語での翻訳はまだありません — 抒情詩全体に対して一度に作成されます:

この対句の解説

まだ書かれていません — 抒情詩の文脈におけるこの対句の精読です:

抒情詩全体 ↗

  1. 1 اگر آتش است یارت تو بُرو در او هَمی سوز·به شبِ فراق سوزان تو چو شمع باش تا روز
  2. 2 تو مخالفت همی کِش، تو موافقت همی کُن·چو لباسِ تو دَرانَند، تو لباسِ وصل می‌دوز
  3. 3 به مُوافقت بیابد، تَن و جان سماعِ جانی·ز رباب و دَف و سُرنا و زِ مطربان دَرآموز
  4. 4 به میانِ بیست مُطرب، چو یکی زَنَد مخالف·همه گم کُنند رَه را چو ستیزه شد قَلاوز
  5. 5 تو مگو همه به جنگند و زِ صلح من چه آید·تو یکی نِه‌ای هزاری، تو چراغِ خود برافروز
  6. 6 که یکی چراغِ روشن زِ هزار مُرده بهتر·که بِهْ است یک قَدِ خوش زِ هزار قامتِ کوز

ganjoor: sh1197 · public domain