シャムセ・タブリーズ詩集› 抒情詩 1230› 対句 5 ← 前へ · 次へ →

シャムセ・タブリーズ詩集 · غزل شمارهٔ ۱۲۳۰

  1. کاری که کند بنده تقدیر زند خنده کای خفته بجو آخر این کار به آمیزش

G1230:5

あなたの言語

この言語での翻訳はまだありません — 抒情詩全体に対して一度に作成されます:

この対句の解説

まだ書かれていません — 抒情詩の文脈におけるこの対句の精読です:

抒情詩全体 ↗

  1. 1 جانم به چه آرامد ای یار به آمیزش·صحت به چه دریابد بیمار به آمیزش
  2. 2 هر چند به بر گیری او را نبود سیری·دانی به چه بنشیند این بار به آمیزش
  3. 3 آن تشنه ده روزه کی به شود از کوزه·الا که کند آبش خوش خوار به آمیزش
  4. 4 در وصل تو می‌جوید وز شرم نمی‌گوید·کامسال طرب خواهد چون پار به آمیزش
  5. 5 کاری که کند بنده تقدیر زند خنده·کای خفته بجو آخر این کار به آمیزش
  6. 6 زیرا که به آمیزش یک خشت شود قصری·زیرا که شود جامه یک تار به آمیزش
  7. 7 اندر چمن عشقت شمس الحق تبریزی·صد گلشن و گل گردد یک خار به آمیزش

ganjoor: sh1230 · public domain