抒情詩全体 ↗

1. 1 نگاری را که می‌جویم به جانش·نمی‌بینم میان حاضرانش
2. 2 کجا رفت او میان حاضران نیست·در این مجلس نمی‌بینم نشانش
3. 3 نظر می‌افکنم هر سو و هر جا·نمی‌بینم اثر از گلستانش
4. 4 مسلمانان کجا شد نامداری·که می‌دیدم چو شمع اندر میانش
5. 5 بگو نامش که هر کی نام او گفت·به گور اندر نپوسد استخوانش
6. 6 خنک آن را که دست او ببوسید·به وقت مرگ شیرین شد دهانش
7. 7 ز رویش شکر گویم یا ز خویش·که کفو او نمی‌بیند جهانش
8. 8 زمینی گر نیابد شکل او چیست·که می‌گردد در این عشق آسمانش
9. 9 بگو القاب شمس الدین تبریز·مدار از گوش مشتاقان نهانش