抒情詩全体 ↗

1. 1 آنک جانش داده‌ای آن را مکش·ور ندادی نقش بی‌جان را مکش
2. 2 آن دو زلف کافر خود را بگو·کای یگانه اهل ایمان را مکش
3. 3 آفتابا روی خود جلوه مکن·چند روزی ماه تابان را مکش
4. 4 چون تو سیمرغی به قاف ذوالجلال·بازگرد و جمله مرغان را مکش
5. 5 در میان خون هر مسکین مرو·جز قباد و شاه خاقان را مکش
6. 6 گر مرا دربان عشقت بار داد·از سر غیرت تو دربان را مکش
7. 7 گر فضولم من که مهمان توام·شرط نبود هیچ مهمان را مکش
8. 8 مست میدانم ز مِی‌ دانم خراب·شیشه مشکن مست میدان را مکش
9. 9 شمس تبریزی توی سلطان من·بازگشتم باز سلطان را مکش