抒情詩全体 ↗

1. 1 صد سال اگر گریزی و نایی بتا به پیش·برهم زنیم کار تو را همچو کار خویش
2. 2 مگریز که ز چنبر چرخت گذشتنیست·گر شیر شرزه باشی ور سفله گاومیش
3. 3 تن دنبلیست بر کتف جان برآمده·چون پر شود تهی شود آخر ز زخم نیش
4. 4 ای شاد باطلی که گریزد ز باطلی·بر عشق حق بچفسد بی‌صمغ و بی‌سریش
5. 5 گز می‌کنند جامه عمرت به روز و شب·هم آخر آرد او را یا روز یا شبیش
6. 6 بیچاره آدمی که زبونست عشق را·زفت آمد این سوار بر این اسب پشت ریش
7. 7 خاموش باش و در خمشی گم شو از وجود·کان عشق راست کشتن عشاق دین و کیش