抒情詩全体 ↗

1. 1 تمام اوست که فانی شدست آثارش·به دوستگانی اول تمام شد کارش
2. 2 مرا دلیست خراب خراب در ره عشق·خراب کرده خراباتیی به یک بارش
3. 3 بگو به عشق بیا گر فتاده می‌خواهی·چنان فتاد که خواهی بیا و بردارش
4. 4 میا به پیش ز درش ببین که می‌ترسم·ز شعله‌ها که بسوزی ز سوز اسرارش
5. 5 وگر بگیردت آتش به سوی چشم من آ·که سیل سیل روانست اشک دربارش
6. 6 حدیث موسی و سنگ و عصا و چشمه آب·ز اشک بنده ببینی به وقت رفتارش
7. 7 برآر بانگ و بگو هر کجا که بیماریست·صلای صحت و دولت ز چشم بیمارش
8. 8 برآ به کوه و بگو هر کجا که خفته دلیست·صلای بینش و دانش ز بخت بیدارش
9. 9 که نور من شرح الله صدره شمعیست·که در دو کون نگنجد فروغ انوارش