抒情詩全体 ↗

1. 1 آمد آن خواجه سیماترش·وان شکرش گشته چو سرکا ترش
2. 2 با همگان روترش است ای عجب·یا که به بیرون خوش و با ما ترش‌؟
3. 3 از کرم خواجه روا نیست این·با همه خوش با من تنها ترش
4. 4 زین بگذشتیم دریغست و حیف·آن رخ خوش‌طلعت زیبا ترش
5. 5 ای ز تو خندان شده هر جا حزین·وی ز تو شیرین شده هر جا ترش
6. 6 شاد زمانی که نهان زیر لب·یار همی‌خندد و لالا ترش
7. 7 گر ترشی این دم شرطی بنه·که نبُوَد روی تو فردا ترش
8. 8 بهر خدا قاعدهٔ نو منه·هیچ بوَد قاعده حلوا ترش‌؟
9. 9 این ترشی در چه و زندان بود·دید کسی باغ و تماشا ترش‌؟
10. 10 یوسف خوبان چو به زندان بماند·هیچ نگشت آن گل رعنا ترش
11. 11 تا به سخن آمد دیوار و در·کز چه نه‌ای ای شه و مولا ترش‌؟
12. 12 گفت اگر غرقه سرکا شوم·کی هلدم رحمت بالا ترش‌؟
13. 13 مِی‌ دهدم عشق و ندیمی کند·غرقه شود در می و صهبا ترش
14. 14 دست فشان روح رود مست تا·میمنه که نیست بدان جا ترش
15. 15 بس کن و در شهد و شکر غوطه خور·که‌ت نهلد فضل موفا ترش