抒情詩全体 ↗

1. 1 چند از این قیل و قال عشق پرست و ببال·تا تو بمانی چو عشق در دو جهان بی‌زوال
2. 2 چند کشی بار هجر غصه و تیمار هجر·خاصه که منقار هجر کند تو را پر و بال
3. 3 آه ز نفس فضول آه ز ضعف عقول·آه ز یار ملول چند نماید ملال
4. 4 آن که همی‌خوانمش عجز نمی‌دانمش·تا که بترسانمش از ستم و از وبال
5. 5 جمله سؤال و جواب زوست منم چون رباب·می‌زندم او شتاب زخمه که یعنی بنال
6. 6 یک دم بانگ نجات یک دم آواز مات·می‌زند آن خوش صفات بر من و بر وصف حال
7. 7 تصلح میزاننا تحسن الحاننا·تذهب احزاننا انت شدید المحال