抒情詩全体 ↗

1. 1 زین دو هزاران من و ما ای عجبا من چه منم·گوش بنه عربده را دست منه بر دهنم
2. 2 چونک من از دست شدم در ره من شیشه منه·ور بنهی پا بنهم هر چه بیابم شکنم
3. 3 زانک دلم هر نفسی دنگ خیال تو بود·گر طربی در طربم گر حزنی در حزنم
4. 4 تلخ کنی تلخ شوم لطف کنی لطف شوم·با تو خوش است ای صنم لب شکر خوش ذقنم
5. 5 اصل توی من چه کسم آینه‌ای در کف تو·هر چه نمایی بشوم آینه ممتحنم
6. 6 تو به صفت سرو چمن من به صفت سایه تو·چونک شدم سایه گل پهلوی گل خیمه زنم
7. 7 بی‌تو اگر گل شکنم خار شود در کف من·ور همه خارم ز تو من جمله گل و یاسمنم
8. 8 دم به دم از خون جگر ساغر خونابه کشم·هر نفسی کوزه خود بر در ساقی شکنم
9. 9 دست برم هر نفسی سوی گریبان بتی·تا بخراشد رخ من تا بدرد پیرهنم
10. 10 لطف صلاح دل و دین تافت میان دل من·شمع دل است او به جهان من کیم او را لگنم