抒情詩全体 ↗

1. 1 تا به کی ای شکر چو تن بی‌دل و جان فغان کنم·چند ز برگ ریز غم زرد شوم خزان کنم
2. 2 از غم و اندهان من سوخت درون جان من·جمله فروغ آتشین تا به کیش نهان کنم
3. 3 چند ز دوست دشمنی جان شکنی و تن زنی·چند من شکسته دل نوحه تن به جان کنم
4. 4 مؤمن عشقم ای صنم نعره عشق می زنم·همچو اسیرکان ز غم تا به کی الامان کنم
5. 5 چونک خیال تو سحر سوی من آید ای قمر·چون گذرد ز موج خون خاصه که خون فشان کنم
6. 6 سنگ شد آب از غمم آه نه سنگ و آهنم·کآتش روید از تنم چونک حدیث آن کنم
7. 7 ای تبریز شمس دین با تو قرین و چون قرین·دور قمر اگر هله با تو یکی قران کنم