抒情詩全体 ↗

1. 1 پایی به میان درنه تا عیش ز سر گیرم·تو تلخ مشو با من تا تنگ شکر گیرم
2. 2 بی‌رنگ فرورفتم در عشق تو ای دلبر·برکش تو از این خنبم تا رنگ دگر گیرم
3. 3 دلتنگتر از میمم چون در طمع و بیمم·من قرص به دو نیمم چون شکل قمر گیرم
4. 4 ای از رخ شاه جان صد بیذق را سلطان·بر اسب نشین ای جان تا غاشیه برگیرم
5. 5 وز باد لجاج خود وز غصه نیک و بد·هر چند بدم در خود والله که بتر گیرم
6. 6 امنی است مرا از تو امنم توی ای مه رو·یا امن دهم زین سو یا راه خطر گیرم
7. 7 چون سرو خمید از من گلزار چرید از من·ایمان چو رمید از من ترسم که کفر گیرم
8. 8 تو غمزه غمازی از تیر سپر سازی·چون تیر تو اندازی پس من چه سپر گیرم
9. 9 زیر و زبر عشقم شمس الحق تبریز است·جان را ز پی عشقش من زیر و زبر گیرم