抒情詩全体 ↗

1. 1 از اول امروز چو آشفته و مستیم·آشفته بگوییم که آشفته شدستیم
2. 2 آن ساقی بدمست که امروز درآمد·صد عذر بگفتیم و زان مست نرستیم
3. 3 آن باده که دادی تو و این عقل که ما راست·معذور همی‌دار اگر جام شکستیم
4. 4 امروز سر زلف تو مستانه گرفتیم·صد بار گشادیمش و صد بار ببستیم
5. 5 رندان خرابات بخوردند و برفتند·ماییم که جاوید بخوردیم و نشستیم
6. 6 وقت است که خوبان همه در رقص درآیند·انگشت زنان گشته که از پرده بجستیم
7. 7 یک لحظه بلانوش ره عشق قدیمیم·یک لحظه بلی گوی مناجات الستیم
8. 8 از گفت بلی صبر نداریم ازیرا·بسرشته و بر رسته سغراق الستیم
9. 9 بالا همه باغ آمد و پستی همگی گنج·ما بوالعجبانیم نه بالا و نه پستیم
10. 10 خاموش که تا هستی او کرد تجلی·هستیم بدان سان که ندانیم که هستیم
11. 11 تو دست بنه بر رگ ما خواجه حکیما·کز دست شدستیم ببین تا ز چه دستیم
12. 12 هر چند پرستیدن بت مایه کفر است·ما کافر عشقیم گر این بت نپرستیم
13. 13 جز قصه شمس حق تبریز مگویید·از ماه مگویید که خورشیدپرستیم