抒情詩全体 ↗

1. 1 چون آینه رازنما باشد جانم·تانم که نگویم نتوانم که ندانم
2. 2 از جسم گریزان شدم از روح بپرهیز·سوگند ندانم نه از اینم نه از آنم
3. 3 ای طالب بو بردن شرط است به مردن·زنده منگر در من زیرا نه چنانم
4. 4 اندر کژیم منگر وین راست سخن بین·تیر است حدیث من و من همچو کمانم
5. 5 این سر چو کدو بر سر وین دلق تن من·بازار جهان در به کی مانم به کی مانم
6. 6 وان گاه کدو بر سر من پر ز شرابی·دارمش نگوسار از او من نچکانم
7. 7 ور زان که چکانم تو ببین قدرت حق را·کز بحر بدان قطره جواهر بستانم
8. 8 چون ابر دو چشمم بستد جوهر آن بحر·بر چرخ وفا آید این ابر روانم
9. 9 در حضرت شمس الحق تبریز ببارم·تا سوسن‌ها روید بر شکل زبانم