抒情詩全体 ↗

1. 1 خداوندا مده آن یار را غم·مبادا قامت آن سرو را خم
2. 2 تو می دانی که جان باغ ما اوست·مبادا سرو جان از باغ ما کم
3. 3 همیشه تازه و سرسبز دارش·بر او افشان کرامت‌ها دمادم
4. 4 معظم دارش اندر دین و دنیا·به حق حرمت اسمای اعظم
5. 5 وجودش در بنی آدم غریب است·بدو صد فخر دارد جان آدم
6. 6 مخلد دار او را همچو جنت·که او جنات جنات است مبهم
7. 7 ز رنج اندرون و رنج بیرون·معافش دار یا رب و مسلم
8. 8 جهان شاد است وز او صد شکر دارد·که عیسی شکرها دارد ز مریم
9. 9 دعاهایی که آن در لب نیاید·که بر اجزای روح است آن مقسم
10. 10 مجاب و مستجابش کن پی او·که تو داناتری والله اعلم