シャムセ・タブリーズ詩集 抒情詩 1517 対句 2 ← 前へ · 次へ →

シャムセ・タブリーズ詩集 · غزل شمارهٔ ۱۵۱۷

  1. مرا گویی بدین زاری که هستی به عشقم چون برآیی؟ من چه دانم

G1517:2

あなたの言語

この言語での翻訳はまだありません — 抒情詩全体に対して一度に作成されます:

この対句の解説

まだ書かれていません — 抒情詩の文脈におけるこの対句の精読です:

抒情詩全体 ↗

  1. 1 مرا گویی که‌رایی؟ من چه دانم·چنین مجنون چرایی؟ من چه دانم
  2. 2 مرا گویی بدین زاری که هستی·به عشقم چون برآیی؟ من چه دانم
  3. 3 منم در موج دریاهای عشقت·مرا گویی کجایی؟ من چه دانم
  4. 4 مرا گویی به قربان‌گاهِ جان‌ها·نمی‌ترسی که آیی؟ من چه دانم
  5. 5 مرا گویی اگر کشتهٔ خدایی·چه داری از خدایی؟ من چه دانم
  6. 6 مرا گویی چه می‌جویی دگر تو·ورای روشنایی؟ من چه دانم
  7. 7 مرا گویی تو را با این قفس چیست·اگر مرغ هوایی؟ من چه دانم
  8. 8 مرا راه صوابی بود گم شد·ار آن تُرکِ خَتایی من چه دانم
  9. 9 بلا را از خوشی نشناسم ایرا·به غایت خوش بلایی من چه دانم
  10. 10 شبی بربود ناگه شمس تبریز·ز من یکتا دو تایی من چه دانم

ganjoor: sh1517 · public domain