抒情詩全体 ↗

1. 1 بیا تا قدرِ یکدیگر بدانیم·که تا ناگه ز یکدیگر نمانیم
2. 2 چو مؤمن آینه‌یْ مؤمن یقین شد·چرا با آینه ما روگرانیم؟
3. 3 کریمان جان فدایِ دوست کردند·سگی بگذار، ما هم مردمانیم
4. 4 فسون قل اعوذ و قل هو الله·چرا در عشق همدیگر نخوانیم؟
5. 5 غرض‌ها تیره دارد دوستی را·غرض‌ها را چرا از دل نرانیم؟
6. 6 گهی خوشدل شوی از من که میرم·چرا مرده‌پرست و خصمِ جانیم؟
7. 7 چو بعدِ مرگ خواهی آشتی کرد·همه عمر از غمت در امتحانیم
8. 8 کنون پندار مُردم، آشتی کن·که در تسلیم، ما چون مردگانیم
9. 9 چو بر گورم بخواهی بوسه دادن·رُخم را بوسه ده، کاکنون همانیم
10. 10 خمش کن مرده‌وار ای دل، ازیرا·به هستی متهم ما زین زبانیم