抒情詩全体 ↗

1. 1 امروز مرا چه شد چه دانم·امروز من از سبک دلانم
2. 2 در دیدهِ عقل بس مَکینم·در دیدهِ عشق بی‌مَکانم
3. 3 افسوس که ساکن زمینم·اِنصاف که صارمِ زمانم
4. 4 این طُرفه که با تَنِ زمینی·بر پشتِ فلک همی‌دَوانم
5. 5 آن بار که چرخ برنتابد·از قُوَتِ عشق می‌کِشانم
6. 6 از سینه خویش آتشش را·تا سینهٔ سنگ می‌رِسانم
7. 7 از لذت و از صفای قندش·پُر شَهد شده‌ست این دهانم
8. 8 از مشکلِ شمسِ حقِ تبریز·من نکته مشکلِ جهانم