抒情詩全体 ↗

1. 1 ما زنده به نور کبریاییم·بیگانه و سخت آشناییم
2. 2 نفس است چو گرگ لیک در سر·بر یوسف مصر برفزاییم
3. 3 مه توبه کند ز خویش بینی·گر ما رخ خود به مه نماییم
4. 4 درسوزد پر و بال خورشید·چون ما پر و بال برگشاییم
5. 5 این هیکل آدم است روپوش·ما قبله جمله سجده‌هاییم
6. 6 آن دم بنگر مبین تو آدم·تا جانت به لطف دررباییم
7. 7 ابلیس نظر جدا جدا داشت·پنداشت که ما ز حق جداییم
8. 8 شمس تبریز خود بهانه‌ست·ماییم به حسن لطف ماییم
9. 9 با خلق بگو برای روپوش·کو شاه کریم و ما گداییم
10. 10 ما را چه ز شاهی و گدایی·شادیم که شاه را سزاییم
11. 11 محویم به حسن شمس تبریز·در محو نه او بود نه ماییم