抒情詩全体 ↗

1. 1 من جز احد صمد نخواهم·من جز ملک ابد نخواهم
2. 2 جز رحمت او نبایدم نقل·جز باده که او دهد نخواهم
3. 3 اندیشه عیش بی‌حضورش·ترسم که بدو رسد نخواهم
4. 4 بی‌او ز برای عشرت من·خورشید سبو کشد نخواهم
5. 5 من مایه باده‌ام چو انگور·جز ضربت و جز لگد نخواهم
6. 6 از لذت زخم‌هاش جانم·یک ساعت اگر رهد نخواهم
7. 7 وقت است که جان شویم خالص·کاین زحمت کالبد نخواهم
8. 8 احمد گوید برای روپوش·از احمد جز احد نخواهم
9. 9 مجموع همه است شمس تبریز·حق است که من عدد نخواهم