抒情詩全体 ↗

1. 1 منم آن عاشق عشقت که جز این کار ندارم·که بر آن کس که نه عاشق به جز انکار ندارم
2. 2 دل غیر تو نجویم سوی غیر تو نپویم·گل هر باغ نبویم سر هر خار ندارم
3. 3 به تو آوردم ایمان دل من گشت مسلمان·به تو دل گفت که ای جان چو تو دلدار ندارم
4. 4 چو توی چشم و زبانم دو نبینم دو نخوانم·جز یک جان که توی آن به کس اقرار ندارم
5. 5 چو من از شهد تو نوشم ز چه رو سرکه فروشم·جهت رزق چه کوشم نه که ادرار ندارم
6. 6 ز شکربوره سلطان نه ز مهمانی شیطان·بخورم سیر بر این خوان سر ناهار ندارم
7. 7 نخورم غم نخورم غم ز ریاضت نزنم دم·رخ چون زر بنگر گر زر بسیار ندارم
8. 8 نخورد خسرو دل غم مگر الا غم شیرین·به چه دل غم خورم آخر دل غمخوار ندارم
9. 9 پی هر خایف و ایمن کنمی شرح ولیکن·ز سخن گفتن باطن دل گفتار ندارم
10. 10 تو که بی‌داغ جنونی خبری گوی که چونی·که من از چون و چگونه دگر آثار ندارم
11. 11 چو ز تبریز برآمد مه شمس الحق و دینم·سر این ماه شبستان سپهدار ندارم