抒情詩全体 ↗

1. 1 گر جان منکرانت شد خصم جان مستم·اندر جواب ایشان خوبی تو بس استم
2. 2 در دفع آن خیالش وز بهر گوشمالش·بنمایمش جمالت از دور من برستم
3. 3 گوید که نیست جوهر وز منش نیست باور·زان نیست ای برادر هستم چنانک هستم
4. 4 دوش از رخ نگاری دل مست گشت باری·تا پیش شهریاری من ساغری شکستم
5. 5 من مست روی ماهم من شاد از آن گناهم·من جرم دار شاهم نک بشکنید دستم
6. 6 بس رندم و قلاشم در دین عشق فاشم·من ملک را چه باشم تا تحفه‌ای فرستم
7. 7 دل دزد و دزدزاده بر مخزن ایستاده·شه مخزنش گشاده چون دست دزد بستم
8. 8 ای بی‌خبر ز شاهی گویی که بر چه راهی·من می روم چو ماهی آن سو که برد شستم
9. 9 شمس الحق است رازم تبریز شد نیازم·او قبله نمازم او نور آب دستم