抒情詩全体 ↗

1. 1 پیش چنین جمال جان بخش چون نمیرم·دیوانه چون نگردم زنجیر چون نگیرم
2. 2 چون باده تو خوردم من محو چون نگردم·تو چون میی من آبم تو شهد و من چو شیرم
3. 3 بگشا دهان خود را آن قند بی‌عدد را·عذر ار نمی‌پذیری من عشوه می پذیرم
4. 4 دانی که از چه خندم از همت بلندم·زیرا به شهر عشقت بر عاشقان امیرم
5. 5 با عشق لایزالی از یک شکم بزادم·نوعشق می نمایم والله که سخت پیرم
6. 6 آن چشم اگر گشایی جز خویش را نشایی·ور این نظر گشایی دانی که بی‌نظیرم
7. 7 اندر تنور سردان آتش زنم چو مردان·و اندر تنور گرمان من پخته‌تر خمیرم
8. 8 در لطف همچو شیرم اندر گلو نگیرم·تا در غلط نیفتی گر شور چون پنیرم
9. 9 در عشق شمس تبریز سلطان تاجدارم·چون او به تخت آید من پیش او وزیرم