抒情詩全体 ↗

1. 1 از ما مشو ملول که ما سخت شاهدیم·از رشک و غیرت است که در چادری شدیم
2. 2 روزی که افکنیم ز جان چادر بدن·بینی که رشک و حسرت ماهیم و فرقدیم
3. 3 رو را بشو و پاک شو از بهر دید ما·ور نی تو دور باش که ما شاهد خودیم
4. 4 آن شاهدی نه‌ایم که فردا شود عجوز·ما تا ابد جوان و دلارام و خوش قدیم
5. 5 آن چادر ار خلق شد شاهد کهن نشد·فانی است عمر چادر و ما عمر بی‌حدیم
6. 6 چادر چو دید از آدم ابلیس کرد رد·آدم نداش کرد تو ردی نه ما ردیم
7. 7 باقی فرشتگان به سجود اندرآمدند·گفتند در سجود که بر شاهدی زدیم
8. 8 در زیر چادر است بتی کز صفات او·ما را ز عقل برد و سجود اندرآمدیم
9. 9 اشکال گنده پیر ز اشکال شاهدان·گر عقل ما نداند در عشق مرتدیم
10. 10 چه جای شاهد است که شیر خداست او·طفلانه دم زدیم که با طفل ابجدیم
11. 11 با جوز و با مویز فریبند طفل را·ور نی که ما چه لایق جوزیم و کنجدیم
12. 12 در خود و در زره چو نهان شد عجوزه‌ای·گوید که رستم صف پیکار امجدیم
13. 13 از کر و فر او همه دانند کو زن است·ما چون غلط کنیم که در نور احمدیم
14. 14 مؤمن ممیز است چنین گفت مصطفی·اکنون دهان ببند که بی‌گفت مرشدیم
15. 15 بشنو ز شمس مفخر تبریز باقیش·زیرا تمام قصه از آن شاه نستدیم