抒情詩全体 ↗

1. 1 چه روز باشد کاین جسم و رسم بنوردیم·میان مجلس جان حلقه حلقه می گردیم
2. 2 همی‌خوریم می جان به حضرت سلطان·چنانک بی‌لب و ساغر نخست می خوردیم
3. 3 خراب و مست به ساقی جان همی‌گوییم·برآر دست که ما دست‌ها برآوردیم
4. 4 بیار نقل که ما نقل کرده‌ایم این سو·بیار باده احمر که زار و رخ زردیم
5. 5 بکن سلام که تسلیم ابتلای توییم·بپرس گرم که افسرده دم سردیم
6. 6 جوابمان دهد آن ساقیم که نوش خورید·که ما به نورفشانی چو مه جوامردیم
7. 7 تو ملک کدکن وهب لی بگو سلیمان وار·که ما به منع عطا مور را نیازردیم
8. 8 ز هجر و فرقت ما درد و غم بسی دیدیم·درآی در بر ما ما دوای هر دردیم
9. 9 دل آر خسته به خار جفا و گل بستان·چه تحفه آری ماورد را که ما وردیم
10. 10 اگر ز مونس و جفتان خود جدا ماندی·بیا که در کرم و حسن لطف ما فردیم
11. 11 اگر تو کار نکردی و مفلسی از خیر·بیا که کار چو تو صد هزار ما کردیم
12. 12 بیار اشک چو مشتاق و گرد را بنشان·که روی ماه نبینیم تا در این گردیم
13. 13 خمش گزاف مینداز مهره اندر طاس·به ما گذار که ما اوستاد این نردیم